การแก้แค้นแสนหวานของถั่วน้อย

ถั่วน้อยไม่ใช่ชื่อ แต่เป็นชื่อเล่น เขาเป็นเด็กชายผมแดงตัวเล็กจอมซน หูยื่น และใบหน้าเปื้อนแยมอยู่เสมอ ทุกคนในละแวกนั้นรู้ดีว่า หากถั่วน้อยยิ้มกว้างเกินไป วันนี้จะต้องมีใครสักคนเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปอย่างมาก และวันนี้เขาไม่ได้แค่ยิ้มเท่านั้น เขากำลังสั่นไปด้วยความโกรธ เพราะซาร์กอธผู้โหดเหี้ยม หัวหน้าโจรในท้องถิ่น เผาที่ซ่อนของเขา ไม่ใช่ทองคำ ไม่ใช่อาวุธ แต่เป็นพายเชอร์รีของคุณยายที่ถั่วน้อยเก็บสะสมมาตลอดทั้งปี สิ่งสุดท้ายที่เชื่อมโยงเขากับหญิงชราผู้ล่วงลับ — เขาเรียกพวกมันว่า “ขนมหวานเหมือนน้ำมูก” — เด็กชายกระซิบพลางกำหน้าไม้ทำเองแน่น — คราวนี้ผมจะทำให้เขา “เปรี้ยว” เอง